Daniëlle Schalkwijk

Leeftijd: 27
Woonplaats: Utrecht

Historica

Wie ben ik?
Jonge blom met oude ziel die steeds meer merkt hoeveel invloed erfgoed op haar leven heeft. Fantastisch toch, als je van je hobby je beroep kan maken? Op vrijdagavond daarentegen negeer ik vaak dat ik al aan de “verkeerde kant” van de twintig ben en je kan me zoeken in de kroeg, in de club, in de disco of de pub.

Waarom ben ik ambassadeur van Utrecht geworden?
Het leek mij dit jaar wel tijd om wat minder tijd te besteden aan Netflix en Tinder. Nee, het valt mij op hoe weinig jongeren besef hebben van het historische karakter en de identiteit van de stad Utrecht. Tijdens mijn studie heb ik onderzoek gedaan naar het zichtbaar maken van publiekshistorisch erfgoed en menigmaal was ik verbaasd dat mijn leeftijdsgenoten weinig tot niets wisten van de historische identiteit van Utrecht. Ik maak daarbij zeker de kanttekening dat ik een history girl in hart en nieren ben, maar ik ben ook van mening dat je de stad nog meer leert waarderen als je een historische identiteit kan toevoegen. Ik hoop door middel van Thirty030 dat besef uit te kunnen dragen. Wist je bijvoorbeeld dat als je biertjes drinkt in Oproer of danst bij het Filmcafé, dat je je dan bevindt in één van de waardevolle gebouwen van architect Sybold van Ravesteyn, Nederlands meest gesloopte architect? Dat maakt je beleving toch anders!

Leukste plek van Utrecht?
Het lastige aan de vraag wat iedereen in Utrecht gezien of bezocht moet hebben, is dat iedereen een ander blikveld heeft. Een locatie die voor mij een belangrijke toevoeging doet aan de identiteit van Utrecht, hoeft dat voor een ander niet te zijn. Identiteit en erfgoed zijn dynamische begrippen; we kennen allemaal de discussie over de esthetiek van de Neudeflat. Dompel je eens onder in locaties waar je normaal niet heen zou gaan, stap uit je bubbel. Zoek een plek in Utrecht waar jij je thuis voelt. Voor mij zijn dat de plekken waar ik kan genieten van de historische lagen in de stad en de architectuur, maar bijvoorbeeld ook in de avond tot rust komen aan het kanaal in ‘mijn’ Lombok, genietend van de ondergaande zon, het donker en de koffiegeur.