Column in de NUK: De stad m’n huiskamer – m’n kantoor

Thomas Endeman

Datum: 13 april 2019

Thirty030: dertig Utrechters onder de dertig jaar. Deze dertig verschillende expertises, achtergronden, opleidingen en inzichten zijn de nieuwe woordvoerders van Utrecht. Voor de Nuk schrijft iedere week een Thirty030’er over wat hem of haar opvalt in de stad.

Thomas Endeman (1990) is fulltime dagdromer en freelance filmmaker. Gek op esthetiek in beelden, woorden en klanken. En op Utrecht natuurlijk. Als echte millennial heeft hij teveel hobby’s, teveel mogelijkheden, teveel feestjes, maar nooit… genoeg.

Sinds januari werk ik als freelancer. Hoewel ik graag thuis werk, houd ik ook meerdere keren per week kantoor in de stad. Voor de afwisseling het liefst elke keer op een andere plek. Ik vind het heerlijk: de stad, de mensen en de cafés; ze inspireren me. Er is (meestal) goede koffie en niet op de laatste plaats: mijn ‘collega’s’ zorgen dat ik me ook verplicht voel iets uit te voeren. Ik werk prettiger, geconcentreerder en efficiënter in het café.

Maar dat niet iedereen zo positief is over het groeiend aantal kantoornomaden blijkt wel uit het laptop verbod van Lewis Book Café, dat al in 2018 werd ingevoerd. ‘Het werd gewoon te erg’, aldus eigenaresse Alblas. En ik kan haar haar geen ongelijk geven. Ik heb zelf jarenlang in de horeca gewerkt. De praatjes met je gasten, het gezellige gepeupel en het neerzetten van een ontspannen, uitnodigende sfeer is waarvoor je het doet. Als ik aan het thee-typen ben, word ik liever niet gestoord; ik ben immers aan het werk. Zo’n beetje het tegenovergestelde dus van wat je als café-eigenaar wenst.

Broedplaats voor creativiteit, een oase voor ondernemers en een netwerkplek voor zzp-nomaden
Maar dit verhaal heeft twee kanten. Want ben je wel eens op maandagochtend of dinsdagmiddag een willekeurig café binnengestapt? In negen van de tien cafés kun je een kanon afschieten, zonder dat er iemand erg in zou hebben. Met de komst van de cappuccino-collega’s krijgen deze lege cafés opeens weer een functie. Nu vormen ze een broedplaats voor creativiteit, een oase voor ondernemers en een netwerkplek voor zzp-nomaden. Én mensen trekken mensen; dus ook ‘ouderwetse’ bezoekers zullen eerder voor een café mét bezoekers kiezen, dan voor een lege, toch?

Utrecht is een populaire stad, dat merk je wel aan het toenemend aantal inwoners. Maar meer mensen op dezelfde oppervlakte betekent ook vaak inleveren, vooral als het gaat om woonoppervlakte. Daarom functioneert de stad anno 2019 meer dan ooit als huiskamer. En in een huiskamer wordt nou eenmaal gewerkt als je geen kantoor hebt. Tel daarbij op dat het aantal zzp’ers ieder jaar explosief groeit. In 2018 starten er maar liefst 168.000 zzp’ers; dat is 15% meer dan in 2017. En daarmee blijft het aantal cappuccino-confrères alleen maar toenemen.

Zzp-strippenkaart
De oplossing is wat mij betreft simpel. Toon beide een beetje inlevingsvermogen. Caféhouders; stel bepaalde plekken in je café beschikbaar waar gewerkt mag worden. En flexwerkers; maak eens een extra praatje en kom vooral ook nog eens terug als je niét je laptop bij je hebt. En om dat te stimuleren stel ik een zzp-strippenkaart voor. Een kaart waarmee je elke 10e koffie gratis krijgt, op de voorwaarde dat je die zónder laptop, met volle aandacht voor het personeel en de andere gasten komt opdrinken!

Met een glimlach klap ik mijn laptop dicht, sta op en reken af bij de serveerster. ‘Bedankt, baas’, zeg ik terwijl ik het weekend tegemoet loop.

Hou ons in de gaten op onderstaande kanalen:

https://www.instagram.com/thirty030/

https://denuk.nl/de-stad-mn-huiskamer-mn-kantoor/

2019-04-24T11:13:22+00:00 april 13th, 2019|